Woensdag 13 oktober tot vrijdag 15 oktober – van Vladivostok via Sakaiminato naar Hiroshima

Het laatste dat we in ons verslag van enkele dagen geleden vermeldden was dat we op weg gingen naar de passagiersterminal, om aan boord van de ferry naar Korea en Japan te gaan. Veel te optimistisch! Het kost geen enkele moeite om de details van die middag in één zin samen te vatten: we hebben buiten in een prachtig zonnetje, met uitzicht op de boot, zitten wachten, en wachten, en wachten …. Een prachtige gelegenheid om met de lokale bevolking in contact te treden en ons emailbestand verder uit te breiden! Uiteindelijk is de deur van de Russische douane toch opengegaan, hoera, en het was 19:00 uur voordat we allemaal aan boord waren. Eehhh, 17:00 uur volgens de Koreaanse crew want we konden gelijk de klokken twee uur terugzetten naar de lokale Koreaanse en Japanse tijd. Het maakte allemaal niet veel uit, we zouden in eerste instantie hoe dan ook zo’n 22 uur op deze boot gaan doorbrengen.

Bij het verlaten van de haven van Vladivostok ging de zon net onder en dat gaf mooie plaatjes.

Verder was de overtocht naar Zuid Korea niet zo spannend. De zee was kalm, er was een restaurant en een bar aan boord en we hadden met z’n vieren een hut waar we op uitklapbare matjes konden slapen.

Op donderdag de 14e meerden we rond 13:00 uur aan in Donghae, Zuid Korea. We wisten helemaal niet of en hoever we Korea in zouden mogen. Met wat kunst en vliegwerk kwamen we vooraan te staan bij het verlaten van de boot en min of meer tot onze eigen verbazing liepen we 15 minuten later op een taxi af om Donghae in te gaan. Het doel was al snel bepaald: de vismarkt. In één van de vele visrestaurantjes werd de vis voor onze ogen de kop afgehakt, gefileerd en rauw opgediend, verser kan het niet.

De tweede helft van onze boottocht begon rond 18:00 uur. Hetzelfde ritueel op dezelfde boot: eten, slapen, ontbijten. Om 9 uur meerden we aan in Sakaiminato, Japan. Alle personen waren al snel door de douane maar die auto’s, dat ging niet zomaar. We hebben wat door Sakaiminato kunnen wandelen, in de veronderstelling dat we rond 13:00 uur wel konden gaan rijden. Dat was veel te optimistisch!

Uiteindelijk waren rond 17:00 uur (!) alle stempels gezet en konden we rijden in Japan. We hebben nog een paar uurtjes volop kunnen genieten van de weg naar Hiroshima. Fantastisch! Mooie wegen door heuvels en bergjes, goede bewegwijzering, ontzettend vriendelijke mensen. Na dagen afkicken is het weer een verademing om (open) te mogen automobielen.

Het contrast met de afgelopen weken is enorm. Zuid-Korea was al heel anders dan Rusland, Japan is geordend, luxe, relaxed. En bovenal biedt het schitterende ‘ansichtkaartjes’. Zelfs bij het mooie maanlicht was het duidelijk dat we nog bijzondere dagen tegemoet gaan!

Ons hotel Grand Prince Hiroshima is prachtig gelegen op een schiereiland aan de rand van de stad. Vanaf de 23e verdieping is het uitzicht op nachtelijk Hiroshima ‘breath taking’. We zijn bevoorrechte reizigers!